Mononukleoza w okresie inkubacji dzieci

Wirus Epstein-Barr wywołuje kilka patologii zakaźnych o ostrym przebiegu i specyficznych objawach. Jedną z nich jest choroba Filatowa lub mononukleoza, która jest diagnozowana głównie u dzieci od 3 lat. Objawy i leczenie choroby są dokładnie badane, więc łatwo sobie z tym poradzić bez powikłań.

Mononukleoza u dzieci - co to za choroba?

Ta patologia jest ostrą infekcją wirusową, która atakuje układ odpornościowy poprzez zapalenie tkanek limfoidalnych. Mononukleoza u dzieci dotyczy kilku grup narządów jednocześnie:

  • węzły chłonne (wszystkie);
  • migdałki;
  • śledziona;
  • wątroba.

Jak przebiega mononukleoza u dzieci?

Głównym sposobem rozprzestrzeniania się choroby jest przenoszenie powietrza. Bliski kontakt z zarażoną osobą jest kolejną częstą opcją, ponieważ przenoszona jest mononukleoza, dlatego czasami nazywana jest „chorobą całującą”. Wirus pozostaje zdolny do życia w środowisku zewnętrznym, możliwe jest zarażenie się zwykłymi obiektami:

  • zabawki;
  • dania;
  • bielizna;
  • ręczniki i inne rzeczy.

Okres inkubacji mononukleozy u dzieci

Patologia nie jest bardzo zaraźliwa, epidemie prawie nigdy się nie zdarzają. Po zakażeniu mononukleoza zakaźna u dzieci nie jest od razu widoczna. Czas trwania okresu inkubacji zależy od stopnia aktywności układu odpornościowego. Jeśli system ochronny jest osłabiony, wynosi około 5 dni. Silne ciało spokojnie walczy z wirusem do 2 miesięcy. Intensywność pracy odporności wpływa na sposób, w jaki mononukleoza występuje u dzieci - objawy i leczenie są znacznie łatwiejsze, gdy system obronny jest silny. Średni czas trwania okresu inkubacji wynosi 7-20 dni.

Mononucleosis - ile dzieci jest zaraźliwych?

Czynnik chorobotwórczy Filatov jest osadzony w niektórych komórkach ciała na stałe i okresowo aktywowany. Mononukleoza wirusowa u dzieci jest zaraźliwa przez 4-5 tygodni od momentu zakażenia, ale jest stale niebezpieczna dla innych. Pod wpływem czynników zewnętrznych osłabiających układ odpornościowy komórki chorobotwórcze ponownie zaczynają się rozmnażać i wyróżniać śliną, nawet jeśli dziecko jest najwyraźniej zdrowe. Nie jest to poważny problem, nosiciele wirusa Epsteina-Barra - około 98% światowej populacji.

Jak niebezpieczna jest mononukleoza u dzieci?

Negatywne skutki występują w wyjątkowych przypadkach, tylko z osłabionym ciałem lub przystąpieniem do wtórnej infekcji. Mononukleoza u dzieci jest w większości łatwa - objawy i leczenie, odkryte i rozpoczęte w odpowiednim czasie, pomagają zapobiegać powikłaniom. Odzyskiwaniu towarzyszy powstawanie trwałej odporności, dzięki której ponowne zakażenie nie występuje lub jest przenoszone niezauważalnie.

Rzadkie skutki mononukleozy u dzieci:

  • paratonsillitis;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • zapalenie płuc;
  • zapalenie zatok;
  • zapalenie nerwu;
  • gardłowe zapalenie gardła;
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • niewydolność wątroby;
  • pęknięcie śledziony;
  • wysypka skórna (zawsze z antybiotykami).

Mononukleoza u dzieci - przyczyny

Czynnikiem wywołującym chorobę Filatowa jest zakażenie należące do rodziny opryszczki. Wirus Epsteina-Barra u dzieci jest często spowodowany stałym pobytem w zatłoczonych miejscach (szkoły, przedszkola i place zabaw). Jedyną przyczyną choroby jest zakażenie mononukleozą. Źródłem zakażenia jest każdy nosiciel wirusa, z którym dziecko jest w bliskim kontakcie.

Mononukleoza u dzieci - objawy i objawy

Obraz kliniczny patologii może się różnić w różnych okresach choroby. Mononukleoza zakaźna u dzieci - objawy:

  • słabość;
  • obrzęk i tkliwość węzłów chłonnych;
  • nieżytowe zapalenie oskrzeli lub zapalenie tchawicy;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • bóle stawów i mięśni na tle limfostazy;
  • wzrost wielkości śledziony i wątroby;
  • zawroty głowy;
  • migrena;
  • ból gardła podczas przełykania;
  • opryszczka w jamie ustnej;
  • podatność na ARVI i ARI.

Ważne jest różnicowanie podobnych chorób i mononukleozy u dzieci - objawy i leczenie wirusa Epsteina-Barr potwierdzane są dopiero po dokładnej diagnozie. Jedynym wiarygodnym sposobem na zidentyfikowanie rozważanej infekcji jest badanie krwi. Nawet obecność wszystkich tych objawów nie wskazuje na postęp choroby Filatova. Podobne znaki mogą towarzyszyć:

  • różyczka
  • błonica;
  • ból gardła;
  • listerioza;
  • tularemia;
  • różyczka
  • zapalenie wątroby;
  • pseudotuberculosis i inne patologie.

Wysypka z mononukleozą u dzieci

Objawy skórne opisywanej choroby występują w 2 przypadkach:

  1. Aktywacja wirusa opryszczki. Objawy mononukleozy u dzieci czasami obejmują tworzenie się pęcherzyków z mętną cieczą na górnej lub dolnej wardze, szczególnie dotyczy to niemowląt ze słabą odpornością.
  2. Akceptacja antybiotyków. Leczenie wtórnej infekcji przeprowadza się za pomocą środków przeciwbakteryjnych, głównie Ampicyliny i Amoksycyliny. U 95% dzieci takiej terapii towarzyszy wysypka, której charakter nie został jeszcze wyjaśniony.

Gardło z mononukleozą

Patologia jest wywoływana przez wirus Epsteina-Barra - objawy jego wprowadzenia do organizmu zawsze dotyczą tkanek limfoidalnych, w tym migdałków. Na tle choroby migdałki zaczerwieniają się, puchną i stają się zapalne. Powoduje ból i swędzenie w gardle, zwłaszcza podczas połykania. Ze względu na podobieństwo obrazu klinicznego ważne jest rozróżnienie między dławicą a mononukleozą u dzieci - główne objawy i leczenie tych chorób są różne. Zapalenie migdałków jest zmianą bakteryjną i jest podatne na antybiotykoterapię, podczas gdy choroba Filatova jest infekcją wirusową, środki przeciwbakteryjne nie pomogą.

Temperatura z mononukleozą

Hipertermię uważa się za jeden z pierwszych szczególnych objawów choroby. Temperatura ciała wzrasta do wartości podgorączkowych (37,5–38,5), ale utrzymuje się przez długi czas, około 10 dni lub dłużej. Z powodu przedłużającej się gorączki, w niektórych przypadkach mononukleoza u dzieci jest trudna do tolerowania - objawy zatrucia na tle upałów pogarszają samopoczucie dziecka:

  • senność;
  • ból głowy;
  • letarg;
  • bóle stawów;
  • dręczący ból mięśni;
  • ciężkie dreszcze;
  • nudności

Badanie krwi pod kątem mononukleozy u dzieci

Powyższe objawy nie są uważane za podstawę diagnozy. Aby to wyjaśnić, przeprowadza się specjalną analizę mononukleozy u dzieci. Polega na badaniu krwi, z wykryciem choroby Filatowa w płynie biologicznym:

  • obecność nietypowych komórek jednojądrzastych;
  • spadek liczby leukocytów;
  • zwiększone stężenie limfocytów.

Dodatkowo przypisany do analizy wirusa Epsteina-Barra. Dostępne są 2 opcje:

  1. Badanie immunologiczne. Poszukiwanie przeciwciał (immunoglobulin) IgM i infekcji IgGk we krwi.
  2. Reakcja łańcuchowa polimerazy. Każdy materiał biologiczny (krew, ślina, plwocina) jest analizowany pod kątem obecności wirusa DNA lub RNA.

Jak leczyć mononukleozę u dzieci?

Do tej pory nie ma skutecznych leków, które mogłyby zatrzymać reprodukcję komórek zakaźnych. Leczenie mononukleozy u dzieci ogranicza się do łagodzenia objawów patologii, łagodzenia jej przebiegu i ogólnego wzmocnienia organizmu:

  1. Tryb semi-bed. Najważniejsze jest zapewnienie dziecku spokoju, nie przeciążanie fizycznie i emocjonalnie.
  2. Obfity ciepły napój. Zużycie płynu pomaga zapobiegać odwodnieniu na tle ciepła, poprawia skład reologiczny krwi, zwłaszcza przyjmowanie wzbogaconych napojów.
  3. Ostrożna higiena jamy ustnej. Lekarze zalecają płukanie gardła po każdym posiłku i szczotkowanie zębów 3 razy dziennie.

Leczenie mononukleozy zakaźnej u dzieci może obejmować stosowanie środków farmakologicznych:

  1. Leki przeciwgorączkowe - acetaminofen, Ibuprofen. Obniżenie temperatury jest dozwolone, jeśli wzrasta powyżej 38,5 stopni.
  2. Leki przeciwhistaminowe - Cetrin, Suprastin. Leki alergiczne pomagają złagodzić objawy zatrucia.
  3. Skurcz naczyń (miejscowy, w postaci kropli) - Galazolin, Efedryna. Rozwiązania zapewniają ulgę w oddychaniu przez nos.
  4. Protivokashlevye - Bronholitin, Libeksin. Leki są skuteczne w leczeniu zapalenia tchawicy lub zapalenia oskrzeli.
  5. Antybiotyki - Ampicylina, Amoksycylina. Mianowany tylko w przypadku przystąpienia do wtórnego zakażenia pochodzenia bakteryjnego, na przykład, gdy zaczyna się ropne zapalenie migdałków.
  6. Kortykosteroidy - prednizolon, metyloprednizolon. Hormony są wybrane do leczenia wyjątkowych sytuacji (hipertoksyczny przebieg patologii, zagrożenie uduszeniem z powodu ciężkiego obrzęku migdałków i innych stanów zagrażających życiu).

Dieta dla mononukleozy zakaźnej u dzieci

Wirus Epsteina-Barr uszkadza narządy limfoidalne, z których jednym jest wątroba. Z tego powodu zalecana jest specjalna dieta dla mononukleozy u dzieci. Najlepiej ułamkowe, ale częste (4-6 razy dziennie) posiłki. Cała żywność i napoje powinny być podawane na ciepło, z silnym bólem gardła podczas połykania, lepiej jest rozdrobnić wszelkie drażniące jedzenie. Opracowano umiarkowaną dietę, która nie przeciąża wątroby, z pełną zawartością białka, witaminami, tłuszczami roślinnymi i zwierzęcymi, węglowodanami.

Następujące produkty są ograniczone lub wykluczone:

  • tłuste mięso i ryby;
  • świeże gorące wypieki;
  • smażone i pieczone ze skórką;
  • mocne buliony i bogate zupy;
  • ogórki;
  • mięso wędzone;
  • gorące przyprawy;
  • ochrona;
  • wszelkie kwaśne pokarmy;
  • pomidory;
  • sosy;
  • grzyby;
  • orzechy;
  • truskawki;
  • czosnek;
  • podroby mięsne;
  • cebula;
  • kapusta;
  • rzodkiewka;
  • szpinak;
  • rzodkiewka;
  • sery tłuste;
  • cytrusy;
  • malina;
  • melony;
  • czarny chleb;
  • gruszki;
  • słodycze z masłem i śmietaną tłuszczową;
  • czekolada;
  • bogate produkty;
  • kakao;
  • mleko pełne;
  • napoje gazowane, szczególnie słodkie.

Zalecane posiłki podczas leczenia:

  • buliony warzywne i zupy;
  • mięso dietetyczne, ryby (gotowane, parzone, pieczone w kawałkach, w postaci klopsików, hamburgerów, musu i innych mielonych produktów mięsnych);
  • wczorajszy biały chleb, krakersy;
  • ogórki;
  • gotowana i śluzowata owsianka na wodzie;
  • zapiekanki;
  • niskotłuszczowe produkty mleczne;
  • sałatki warzywne, saute;
  • słodkie owoce;
  • pieczone jabłka;
  • suche herbatniki, herbatniki;
  • galaretka;
  • suszone morele na parze, suszone śliwki;
  • słaba herbata z cukrem;
  • dżem;
  • miód;
  • ptasie mleczko;
  • marmolada;
  • kompot z suszonych owoców;
  • wywar z bioder;
  • czereśnia
  • morele;
  • brzoskwinie (bez skóry), nektaryny;
  • arbuzy;
  • niegazowana woda mineralna;
  • herbata ziołowa (najlepiej słodzona).

Odzyskiwanie po mononukleozie u dzieci

Następne 6 miesięcy od momentu odzyskania dziecka musi być okresowo pokazywane lekarzowi. Pomaga to ustalić, czy spowodowały jakiekolwiek negatywne skutki uboczne mononukleozy u dzieci - objawy i leczenie, gdy są właściwie określone, nie gwarantują ochrony przed uszkodzeniem tkanek wątroby i śledziony. Zaplanowane badania są przeprowadzane trzy razy - po 1, 3 i 6 miesiącach od daty wyzdrowienia.

Powrót do zdrowia po mononukleozie wymaga przestrzegania szeregu wspólnych środków:

  1. Ograniczenie obciążenia. Dzieci, u których przebadano patologię, powinny mieć mniej wymagań w szkole. Zalecane oszczędzające zajęcia z wychowania fizycznego, dziecko po patologii jest nadal słabe i szybko się męczy.
  2. Zwiększony czas odpoczynku. Lekarze powinni pozwolić dziecku spać około 10-11 godzin w nocy i 2-3 godziny po południu, jeśli tego potrzebuje.
  3. Utrzymanie zrównoważonej diety. Dzieci powinny jeść jak najwięcej, otrzymywać ważne witaminy, aminokwasy i minerały. Wskazane jest kontynuowanie karmienia dziecka zdrową żywnością, aby przyspieszyć leczenie i odbudowę uszkodzonych komórek wątroby.
  4. Odwiedzanie ośrodków. Współczesne badania wykazały, że odpoczynek nad morzem nie jest szkodliwy dla dzieci, które miały mononukleozę. Musisz tylko ograniczyć czas, w którym dziecko jest na słońcu.

Mononukleoza u dzieci: przyczyny, objawy i leczenie

Różne choroby górnych dróg oddechowych u dzieci często mają podobny obraz kliniczny. W niektórych przypadkach gorączka i objawy przeziębienia sugerują zakażenie wirusem Eppstein-Barr (EBV), który powoduje zakaźną mononukleozę u dziecka.

Przyczyny choroby

Wirus opryszczki typu 4 - przyczyna mononukleozy - jest bardzo powszechny, według różnych źródeł, zainfekował 85–90% dorosłej populacji planety. Połowa dzieci poniżej piątego roku życia również miała kontakt z patogenem. Dzieci w wieku 3–10 lat mają największą podatność na wirusa. Źródłem zakażenia staje się pacjent, w którego ślinie znajdują się patogeny. Kichanie, kaszel, używanie wspólnych potraw, pocałunki mogą prowadzić do przeniesienia patogenu na dziecko.

Zakażenie następuje przez górne drogi oddechowe. Okres inkubacji trwa 5–15 dni, w niektórych przypadkach nawet miesiąc. Wirus preferuje tkankę limfoidalną. Wnika do węzłów chłonnych, gdzie zaczyna się namnażać w komórkach limfocytów B.

Oznaki stanu patologicznego

Choroba zaczyna się od ogólnego złego samopoczucia, osłabienia, które utrzymuje się przez kilka dni. Następnie temperatura wzrasta do 38–40 stopni. Następujące objawy mononukleozy u dzieci można zauważyć:

  • ból gardła;
  • przekrwienie błony śluzowej nosa;
  • bolesne połykanie;
  • powiększone węzły chłonne podżuchwowe i szyjne;
  • nadmierne pocenie się;
  • bóle mięśni;
  • ból głowy

Podczas badania błona nabłonkowa gardła jest przekrwiona, migdałki są powiększone. Na tym etapie mononukleozę można pomylić z bólem gardła, ale z bólem gardła nie ma przekrwienia nosa i pojawiają się ropne osady na migdałkach.

Głównym objawem choroby jest zapalenie poliadenii - reakcja zapalna węzłów chłonnych.

Początkowo dotyczyły węzłów chłonnych po obu stronach szyi. Stają się wyboiste i wyraźnie widoczne, gdy głowa się porusza. Wirusowe są również obwodowe węzły chłonne, czego przejawem jest ich rozrost. Węzły pachowe, pachwinowe oraz jamy brzusznej mogą się zwiększyć. Te ostatnie ściskają zakończenia nerwowe, co prowadzi do kliniki ostrego brzucha i utrudnia diagnozowanie. Badanie dotykowe węzłów chłonnych jest gładkie, gęste, bolesne i mobilne.

Powiększona wątroba i śledziona. Rozciąganie kapsułki glissona, która pokrywa wątrobę, powoduje tępy ból w prawym podbrzuszu. Dzieci skarżą się na ból brzucha. Niebezpieczny znak - powiększona śledziona. W niektórych przypadkach z małego wysiłku fizycznego lub pęknięcia śledziony następuje samoistnie. Stan ten objawia objawy ostrego krwawienia do jamy brzusznej:

  • ostry ból brzucha;
  • tachykardia;
  • spadek ciśnienia krwi;
  • bladość i zimny pot.

Wraz ze wzrostem temperatury na ciele dziecka pojawia się wysypka. Intensywność wysypki może być inna. Elementy w postaci czerwono-różowych plamek zlokalizowane są na twarzy, ciele, kończynach. Wysypka nie swędzi i odchodzi bez specjalnego leczenia, ponieważ robi się lepiej. Przyczyną wzmocnienia cechy może być nieprawidłowe leczenie. Jeśli mononukleoza zakaźna została podjęta na ból gardła i zaczęła być leczona antybiotykami - pochodnymi penicyliny (Amoksycylina, Augmentin), może to prowadzić do zwiększenia wysypki, świądu.

Bardzo rzadko mononukleozie towarzyszy żółtaczka, która wskazuje na poważne uszkodzenie wątroby.

Ostry i najbardziej zakaźny okres choroby trwa do trzech tygodni.

U niemowląt choroba występuje znacznie rzadziej. Są zainfekowani przez matkę podczas pocałunków i karmienia piersią: wirus przenika do mleka. Noworodek może zostać zakażony w momencie przejścia przez kanał rodny. Objawy choroby u niemowląt mniej wyraźne.

Mononukleoza może powodować następujące komplikacje:

  • zapalenie wątroby;
  • niedobór odporności;
  • patologia układu nerwowego;
  • zapalenie mięśnia sercowego;
  • zapalenie płuc;
  • zespół chronicznego zmęczenia.

W starszym wieku, ze znacznym osłabieniem układu odpornościowego przez działanie wirusa opryszczki typu 4, może stać się chłoniak Berkitta, limfogranulomatoza, rak nosogardzieli.

Diagnostyka

Klinicznie diagnoza „mononukleozy” jest potwierdzona diagnozą laboratoryjną. Całkowita liczba krwinek to pierwszy etap. Zmiany w nim związane są z pojawieniem się komórek atypowych - komórek jednojądrzastych lub szerokich limfocytów osoczowych. Są to komórki dotknięte EBV. Dzięki zewnętrznym oznakowaniom są one łatwo rozpoznawalne przez doświadczonego technika. W przypadku mononukleozy liczba nietypowych komórek jednojądrzastych sięga 10% i więcej. Zazwyczaj te komórki nie powinny być. Zwiększa się również szybkość sedymentacji erytrocytów, która zwykle wynosi 1–9 mm / godzinę, i całkowita liczba limfocytów.

W celu oceny stanu ogólnego zaleca się biochemiczne badanie krwi. Kontroluje poziom bilirubiny, ALT, AST, fosfatazy alkalicznej, której zmiana wskazuje na naruszenie wątroby.

Ultradźwięki wątroby i śledziony są niezbędne do oceny ich stanu, stopnia wzrostu.

Diagnostyka serologiczna pozwala wiarygodnie określić czynnik sprawczy i etap procesu zakaźnego:

  1. Wykrywanie przeciwciał przeciwko wirusowi Epsteina-Barr. Na wysokości choroby stężenie IgM wzrasta w surowicy. Jeśli we krwi wykryto tylko przeciwciała IgG anty-EBV, wskazuje to na chorobę w przeszłości.
  2. Laboratorium w surowicy określa antygeny kapsydu i błony - białka wirusowe.
  3. Diagnostyka PCR ma na celu poszukiwanie DNA wirusa w ślinie, krwi lub zdrapanie z błony śluzowej jamy ustnej.

Techniki terapeutyczne

Z pojawieniem się gorączki i bólu gardła, musisz zadzwonić do pediatry do domu. W większości przypadków hospitalizacja w szpitalu nie jest potrzebna. Wymaga to następujących wskazówek:

  • przedłużona gorączka powyżej 39,5 stopnia;
  • zagrożona zamartwica;
  • powikłania. Na przykład ciężkie uszkodzenia wątroby i śledziony są leczone w szpitalu.

Leczenie objawowe przeprowadza się w domu. W podwyższonych temperaturach przyjmuj leki przeciwgorączkowe. Dzieci są dozwolone Ibufen i Paracetamol. Kwas acetylosalicylowy jest zabroniony dla dzieci w wieku poniżej 12 lat: może prowadzić do rozwoju zespołu Ray'a - szczególnego rodzaju ostrej niewydolności wątroby. Jeśli temperatura nie spadnie, lekarze polikliniki lub karetki mogą wykonać zastrzyk z mieszaniną Dimedrolu i Drotaverine. W szpitalu w tym celu przepisano zakraplacze.

Gardło jest leczone roztworami antyseptycznymi: furakiliną, chlorheksydyną, miramistyną, wywarem z rumianku i nagietka. Elementy wysypki nie wymagają smarowania.

Nadwrażliwość na ciało obce jest usuwana przez leki przeciwhistaminowe: Fenkarol, Cetirizine, Suprastin.

Leki przeciwwirusowe Acyklowir lub gancyklowir są przepisywane tylko w przypadku ciężkiej lub nawracającej choroby. Mają większy wpływ, gdy są podawane jednocześnie z immunomodulatorami: czopki Viferon, tabletki Isoprinosine, Anaferon dla dzieci.

Antybiotykoterapia jest przepisywana tylko przez lekarza podczas dołączania wtórnej infekcji bakteryjnej. Aby uzyskać ogólną promocję zdrowia, musisz mieć witaminy.

Hipertoksyczny przebieg mononukleozy wymaga wyznaczenia kursu prednizonu. Eliminuje również asfiksję. W ciężkim obrzęku krtani wprowadza się tracheostomię - tymczasową rurkę w tchawicy, aby ułatwić wentylację. Jeśli choroba jest skomplikowana przez pęknięcie śledziony, przeprowadza się procedurę awaryjną w celu jej usunięcia.

Reżim dzienny chorego dziecka powinien obejmować wystarczająco dużo czasu na odpoczynek i sen, odpoczynek w łóżku jest preferowany w domu w ostrej fazie. Dieta powinna być delikatna i zrównoważona. Należy unikać tłustych, smażonych, zbyt słonych i słodkich potraw, napojów gazowanych, aby nie obciążać dodatkowo wątroby.

Powrót do zdrowia po chorobie

Całkowite wyleczenie wirusa opryszczki typu 4 jest niemożliwe. Zakażenie pozostaje uśpione w ciele dziecka. W ciągu roku chore dzieci podlegają obserwacji. Po chorobie zdrowie dziecka jest stopniowo przywracane. W ciągu miesiąca zmniejszają się węzły chłonne. Słabość i zmęczenie mogą utrzymywać się do sześciu miesięcy. W ciągu tygodnia lub dwóch po ustąpieniu objawów klinicznych konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej i podnoszenie ciężarów, aby zapobiec pęknięciu śledziony. Ponowne zakażenie mononukleozą nie występuje, choroba pozostawia trwałą odporność na całe życie.

Nie opracowano specyficznej profilaktyki przeciwko EBV. Możesz zmniejszyć ryzyko infekcji, jeśli przeprowadzasz czyszczenie na mokro pokoju i wietrzenie, gdzie są duże grupy dzieci. Ta sama zasada obowiązuje w domu, zwłaszcza w sezonie rosnącej liczby ARVI.


Czytaj Więcej O Kaszlu